Hikayesi olan kitaplar mektuplarla gelir

Bugün Bahar Hanım, oğlu Hasan’ a mektuplar yazdığından bahsetmiş. Benim yazdığım yazıdan sonra bunu yapmaya karar verdiğinden bahsetmiş. Çok mutlu oldum☺️Kendisi de bana ilham oldu şimdi. “Burada pul bulamıyorum” demiş. Aklıma Frankfurt’ tan o zamanlar arkadaşım olan eşime yazdığım mektuplar geldi. Harçlığımı, mektup kağıdı ve çıkartmalara harcar, tüm Zeil caddesini gezer, en hoşuma gidenleri toplar, büyük bir özenle konuşur gibi yazardım. O Los Angeles’ ta ben Frankfurt ve İstanbul’ da derken, birbirimizin mektubunun yolunu gözlerdik. Birbirimize yazdığımız onlarca mektuptan sonra, askerlik, nişanlılık döneminde de birbirimize yazmaya devam ettik. Bu çağda bulunmayan varlıklardık sanki. Sadece konuşur gibi yazıp duruyorduk. Sonra evlendik, bu sefer sürekli seyahat eden eşim bana dünyanın neresine giderse gitsin yazdı. Daha kısa yazılar, bazen posta kartı olarak da olsa geldi. Hep üzerinde o güzelim pullar ve hep Mehmet’ ten…Ben de onsuz gittiğim yerlerden ona kartlar atmaya devam ettim. İnsan bence hatıralara tutunmaya devam etmeli, geçen gün kendime sormuştum ya. Bu pul bana cevabı fısıldıyormuş meğer. Geçmişi arada iyi de hatırlamak gerek. Hep olumsuz, bana böyle demişti, böyle üzülmüştüm demek yerine, iyi ki olmuş demek de gerek. Önümüze bakıp, arkada kalanı hörgüç gibi taşımak da var, kırılmasın, hırpalanmasın diye kucaklayıp, önüne kata kata gitmek de… Hangisini istersek o, bugün de böyle.
Şubat 18, 2022.
#içimdengeldiyazdım